Одраз во огледало

Различни лица, сегде ме демнат,

огледални одрази, небото го темнат...

Безредие, хаос, на сите страни,

секој од секого, со зло се храни.

Светлина, ронка, бара спас,

има ли надеж за светов наш?

Темнината црна, како сенка не следи,

има ли да се живее за нешто што вреди?

Танцот на сегашноста го игра злото,

љубовта и почитта се заробени под тлото...

Зошто секој за секого зборува,

кога одразот свој во огледало му се разгорува...?

Не обрнуваме внимание на нашата душа,

да ги исчистиме гревовите со кои сме полни до гуша...

Нашиот живот од туѓите се храни,

Тој е гладен за нивните мани.

Нашиот живот од туѓите се состои,

несвесно знаејќи дека за себе постои...

Зарем животот наш е игра тажна,

во која победници се сите, а целта лажна?

Проклета да е онаа маска,

што на сите лицата им ги драска...

Ретки се тие лица чисти,

што во своето срце ќе останат исти.

Но, „јо-јо“ ефектот ко одраз ќе блесне,

и кога најмалку очекуваш тој в лице ќе те плесне...

За се лошо, со лошо ќе ти врати,

и убавите моменти за миг ќе ти ги скрати...

Тогаш ќе сватиш дека животот твој,

не е ништо поразличен, од друг било кој...

Неправедноста и лажното лице на другите

Животот е кучка? А што и фали на кучката кога знаеме дека е најдобар пријател на човекот? Дали имаме вистински пријатели?

Сите ти се „лижат“ дур имаат корист, а потоа те газат како килим кој веќе е одмана заборавен во аголот на собата и се тресе само по потреба. Длабоко во себе веруваш дека си силен, а навистина ќе станеш кога ќе те згази неправдата која е се поприсутна меѓу нас. Отсекогаш постоеле и ќе постојат, хиени кои тивко и без да осетиш ќе те убиваат полека.

Точно е дека тие хиени се мнозинството кое секогаш победува. И да треба да биде задоволена неправдата, ќе остане сепак неправда ако глутницата неправедни луѓе те осудат за виновен.

Секогаш победува мнозинството, секогаш избива групата над поединецот. И тоа е во ред но не во неправедни ситуации како што се случува се почесто кај нас.

И камчето кога е само на асфалтот ќе успееш да го шутнеш. Додека на брегот од плажата не си ни свесен дека газиш на милиони такви камчиња а сепак ги креваш нозете, за да не се сопнеш. И тука е поентата, дека песокот од камчиња може полесно да те сопне ако не внимаваш отколку едно камче на асфалтот кое можеш да го шутнеш во неповрат...

Исто како и камчињата, треба да ги прескокнеш и заобиколиш и оние луѓе кои те имаат на мета за да те погодат со стрелката за пикадо право во центарот на твојата душа, правејќи се дека им значиш со нивната лажна насмевка и длабоко маскиран злобен поглед, за кога ќе ја извадат стрелката од центарот, да ти остават вечна лузна...дупка, празнина.

Ти и понатаму остани да бидеш пикадото во кое ќе стрелаат сите но кое веќе нема да можат да го погодат бидејќи нема да биде веќе прикачено за шајка и виси за ѕидот. Ти ќе ги заобиколиш тие отровни стрелки со цврстината на твојот карактер, за на крај тие да стрелаат право ви ѕидот...во празнината...

Секогаш ќе постојат лажни пријатели кои ќе те убиваат полека но биди сигурен како да пристапиш од почеток кон нив. Секогаш ќе има луѓе кои ќе создаваат кај вас позитивна атмосфера, и луѓе кои ќе создаваат негативна атмосфера и ќе ви бидат одбивни, па ќе треба вие самите да одлучете кој навистина е тој што ви одговата на вас.

Многу, многу се ретки, скоро и исчезнуваат, тие што навистина ви се верни и имате а и тие имаат доверба во вас, пријатели на кои можете да им кажете се за вас и тие да ви кажат се за нив, и да си бидете столб на кој можете да се потрете секогаш.

И почнав со животот е кучка, така и ќе завршам, бидејќи ако животот е кучка тогаш знаејќи дека кучето е најдобар пријател на човекот и животот е исто така најдобар пријател на човекот , само треба да го изживееме за да сватиме која цел сакал да ни ја наметне и да ја постигниме за на крај да ја научиме лекцијата. Животот е низа на часови кои мора да се изживеат за да се научат.

За човекот да ви стане најдобар пријател, прво влезете му во душата и истражете го внатрешно, како што клукајдрвецот копа во стеблото барајќи црв ако претпоставиме дека црвот е нашата душа.

Пријател! Другар! Пријател! Другар! Пријател! Брат!

Ако сакате правите разлика меѓу зборовите ако не, не морате. Разликата на збор како збор и неговото значење и не е толку битно во однос на тоа што го чувствуваме во нас и не возвишува, па така се чувствуваме добро имајќи го навистина вистинскиот пријател до нас.

Среќата сме самите ние!

Многу пати сме се запрашале зошто понекогаш не сме среќни. Но дали некогаш сме помислиле што значи да сме среќни и колку ние допридонесуваме и им отвараме пат на работите кои можат да не направат среќни. Дали ние доволно се концентрираме кон остварување на желбите кои би можеле да не направат среќни?
Секој од нас се родил и постои за да постигне некоја цел во животот. Проблемот кај многу од нас е што не сме свесни дека постоиме со цел за да постигнеме нешто во животот кое би не направило среќни и задоволни.
Еднаш кога ќе ја заокружиме и објавиме нашата цел, таа постојано ќе не притиска и треба да не притиска за да работиме кон нејзино остварување, бидејќи никој од нас не сака да изгледа како промашен човек. Многу пати сме посакале да сме на местото на некои среќни и успешни луѓе, но не знаеме како да дојдеме до тоа место.
Проблемот е во тоа што немаме јасна визија за нашата цел и не се концентрираме доволно за остварување на таа цел, која би не направила среќни. А ако не се концентрираме доволно за остварување на целта, тоа значи дека не се познаваме доволно себеси, односно дека не ги знаеме доволно нашите доблести и мани.
Тоа е така, бидејќи, сме заборавиле да погледнеме во трите огледала кои даваат одраз за нашата личност односно карактер.
Првото огледало е како ние се гледаме себеси, второто, како другите не гледаат нас и третото ја оддава вистината која е пресек од претходните две огледала. А да ја запознаеме вистината, значи да се запознаеме себеси. Преку тоа што ќе се запознаеме себеси, ќе се концентрираме кон остварување на нашите цели кои ќе не направат среќни.

Зацртувањето на нашите цели и што посилната и посигурна, почиста визија кон нив, гледајќи го крајниот посакуван резултат однапред, ни дава сигурен успех и пат кон среќата. Кога ќе стигнеме до неа треба да знаеме дека среќните и успешни луѓе постојано работат на себеси. Патот до среќата не е лесен, бидејќи самите ние сме патниците , од кои зависи во кој правец и насока ќе се движиме, но кога ќе стигнеме до целта треба да се движиме во тој правец и да внимаваме да не излеземе од колосекот. И патот до цветот на ружата е трнлив и тешко проодлив но кога ќе стигнеме до цветот ќе сме среќни и задоволни, исто така е и со среќата, односно со целта која сакаме да ја постигнеме но јасно однапред да ги визуелизираме нештата...и се ќе биде полесно!